بازده زنبورداری بومی در ایران

شیوه زنبورداری در ایران از زمان های قدیم سنتی و بسیار ابتدایی بوده است و متاسفانه بازده زنبورداری بومی در ایران بسیار پایین می باشد. مهمترین نکته ای که باعث عقب ماندن این عرصه در ایران شده است این است که به این رشته تولیدی به عنوان یک رشته حرفه ای توجه نمی شود و کشاورزان و دامداران تعدادی کندوی زنبور عسل جهت تولید یک محصول فرعی نگهداری میکنند. هنوز هم در بعضی از روستاهای ایران، زنبورداری سنتی و بومی رواج بسیاری دارد.

بازده زنبورداری بومی در ایران

زنبورداری بومی به علل کم بودن جمعیت هر کلنی، کوچ ندادن بیشتر زنبورستان های بومی، عدم امکان جابجایی شان های ثابت در کندوهای بومی، عدم امکان مراقبت و مدیریت صحیح کلنی ها، بی دوامی شان ها و اندک بودن ظرفیت ذخیره عسل حتی در شرایط موجود بودن شهد فراوان در طبیعت و عدم اطلاع زنبوردار از داخل کندوها، از بازده بسیار اندک و نا امید کننده ای برخوردار است، بطوریکه امکان اداره ی یک خانواده متوسط با زنبورداری بومی وجود ندارد و فقط به عنوان یک کار جنبی و سرگرمی می توان مطرح باشد.

بازده زنبورداری بومی در ایران

زنبوردارانی که از کندو های بومی نگهداری می کنند، در اواسط تا اواخر تابستان قسمت عقب کندوها را باز می کنند و شان های عسل را بر می دارند و معمولا ذخیره غذایی اندکی برای زمستان گذرانی زنبورها باقی می گذارند. لذا در زمستان به علت کم غذایی، جمعیت کندو به شدت کم می شود و این کلنی ها مجبورند تمام طول بهار و تا اوایل تابستان را به ترمیم جمعیت بپردازند و در اواسط تا اواخر تابستان که دیگر شهد چندانی در طبیعت موجود نیست، یک محصول جزئی (حدود ۳ کیلوگرم) برای زنبوردار تولید کنند.

این در شرایطی است که در زنبورداری مدرن، در صورت مدیریت مناسب، تا اواخر تابستان، زنبوردار چندین برابر کندوهای بومی عسل شهد برداشت می کند.

 

کپی برداری با ذکر منبع مجاز می باشد.

منبع : بازار عسل

کانال تلگرام بازار عسل
کانال تلگرام بازار عسل
کانال تلگرام بازار عسل

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در کانال تلگرام بازار عسل عضو نیستید؟

آموزش عسل درمانی + کوپن تخفیف
عضو می شوم
هیچ تبلیغات و تبادلی در کانال وجود ندارد.
تلگرام